خواجه نصير الدين الطوسي

97

تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )

آنچه بزرگتر باشد كه جفت توان كرد جفت كنند . و باقى تنها بماند « 1 » . و معنى آنكه گويند سىاى « 2 » يا شصتى آن باشد كه سى درم سنگ مرواريد « 3 » از آنچه به زير غربال فروشده باشد ، در هفت ريسمان كشند . و سر آن باهم گيرند ، و همه را يكى كنند ، و بر هم تابند ، و آن را سىاى « 4 » خوانند . « در صفت « 5 » » شرح عقود عقدى سى و شش دانه باشد ، و آن را به ترتيب « 6 » بيارايند ، عقد اوّل از همه خردتر باشد ، و آن را مرواريد صدى سازند « 7 » ، آنچه « از آن » « 8 » باز گزيده باشند ، گردتر و آبدارتر بود ، و عقدى از آن دو دانگ و تسوئى باشد به وزن ، و آن را عقد [ وزنى خوانند . و بعد از آن شصتى ( هم ) آنچه بهتر « 9 » باز گزيده باشند . از آن هم عقد ] « 10 » سازند . سى و شش دانه عقدى باشد به وزن نيم دينار « 11 » و نيم دانگ . و باشد كه عقدى كنند نيم مثقال از خردهاء شصتى و بزرگهاء صدى . و بعد از آن عقدى كنند ( چهار دانگ ، و آن « 12 » از خردهاء

--> ( 1 ) - م ، ب ، ن ، ج افزوده : و آنجا حال عقدها غلط بگوئيم ( ب : نگوئيم ) ( 2 ) - م : سيئى ( 3 ) - ع : لؤلؤ ( 4 ) - ب : سى - ن ، ج ، م : سيئى ( 5 ) - فقط در ع : است ( 6 ) - ب : سلكها - م : بنيكيها - ن : بنيكها - ك : با نگينها ( 7 ) - ع : گويند ( 8 ) - فقط در ع : است ( 9 ) - م : شصتى بهتر باشد ( 10 ) - آنچه ميان علامت [ ] گذاشته شده در ن ، ج : نيست ( 11 ) - ن ، م : حلقه باشد به وزن نيم دينار - ب : حلقى باشد گردتر ( 12 ) - م : و از آن .